Michael Carrick stracił stanowisko trenera Manchesteru United po niespełna sześciu miesiącach pracy w dwuletnim kontrakcie, który podpisał w maju. Według doniesień Mauricio Pochettino jest najbardziej prawdopodobnym następcą.
Był niedzielny wieczór, 8 listopada, tuż po godzinie 18, gdy United przegrywali 2:4 z Aston Villą, a Old Trafford pogodził się z porażką. Wtedy zaczęły napływać wiadomości z prośbą o wsparcie dla Carricka. Apel pochodził od osoby, która zna go dobrze, współpracowała z nim i z własnego doświadczenia wie, jak trudne jest życie pod presją w klubie takim jak United.
Przewidywany finał jednak nie nastąpił. United zdobyli dwa gole w doliczonym czasie gry i wywalczyli remis 4:4. Carrick cieszył się z wyrównującego trafienia Patricka Dorgu, unosząc rękę w górę. Następnie przeszedł wzdłuż boiska, odbywając to, co okazało się jego ostatnim okrążeniem pożegnalnym.
Kiedy kibice United śpiewali jego nazwisko, Carrick stanął pośrodku swoich piłkarzy, by fani nie zwrócili się przeciwko zawodnikom, tak jak po porażce 0:3 z Bournemouth dwa tygodnie wcześniej. Ta decyzja najlepiej oddaje charakter 45-letniego szkoleniowca: stawiał na zespół, a nie na siebie.
Jego oczywiste pragnienie, by robić wszystko dla klubu i zawodników, a także jego bogata przeszłość, tłumaczy, dlaczego jego nazwisko wciąż rozbrzmiewało na trybunach, gdy niemal wszyscy inni związani z United budzili gniew i pogardę.
Sześć meczów, które określiły kadencję Carricka
Dotrwanie do tego momentu zajęło dłużej, niż wielu się spodziewało. Wydawało się, że po debacle z Bournemouth Carrick nie ma szans na utrzymanie posady.
United potrzebowali 44 godzin, by publicznie poinformować, że nadal stawiają na niego, choć wiadomo, że Carrick dowiedział się o tym dzień wcześniej.
Od tamtej pory panował chaos. United wygrali jeden mecz, zremisowali jeden i jeden przegrali.
W Londynie na Stamford Bridge United byli znakomici przez pierwsze 45 minut, ale na początku drugiej połowy stracili gola. Następnie obrońca Lisandro Martinez otrzymał czerwoną kartkę za dwie żółte w ciągu pięciu minut. Przegrali 0:2.
Z Romą w Lidze Mistrzów zagrali fatalnie i przegrywali już 0:2 po 17 minutach. Odrobili jednak straty i wygrali 3:2, w stylu przypominającym widowiskowe powroty z czasów sir Alexa Fergusona, w których Carrick tak często brał udział jako piłkarz.
Potem przyszło spotkanie z Villą. Po czterech minutach przegrywali 0:2 przez fatalne błędy bramkarza, ale przed przerwą doprowadzili do remisu. Kolejne szkolne błędy w obronie znów postawiły ich przed wielką górą do zdobycia, lecz z tego chaosu wyszli z punktem.
Trudno o lepsze podsumowanie chaosu. Czy pozycja Carricka się umocniła, czy raczej potwierdziło się, że nie jest właściwym człowiekiem na to stanowisko? Władze klubu uznały, że to drugie.
Dyrektor generalny Omar Berrada i dyrektor sportowy Jason Wilcox cieszyli się z gola Dorgu w doliczonym czasie w loży dla dyrektorów. Patrzyli jednak na to z pewnym dystansem.
Kilka dni później polecieli do Monako, by przekazać współwłaścicielowi mniejszościowemu, sir Jimowi Ratcliffe’owi, że zmiana jest konieczna.
Po raz trzeci z rzędu United wymieniają szkoleniowca w trakcie sezonu.
W przeciwieństwie do przypadków Erika ten Haga i Rubena Amorima ta decyzja nie jest zaskoczeniem. Nie wynika z tego, co dzieje się obecnie, lecz z tego, jak bardzo to, co się dzieje, kontrastuje z poprzednim sezonem.
Po 12 zwycięstwach w 17 meczach pod wodzą Carricka i powrocie do Ligi Mistrzów nastroje przed sezonem były bardzo dobre. Nie było widać podziałów w szatni, młodzi zawodnicy, w tym JJ Gabriel, byli częścią zespołu, a starsi członkowie sztabu optymistycznie mówili o potencjale planowanego duetu Brunio Fernandesa i Youriego Tielemansa.
Problemem była już wtedy polityka transferowa, ale o tym później.
Porażki i wybuchy: jak sezon United się rozsypał
Patrząc wstecz, 48 godzin przed inauguracyjnym meczem sezonu z Hull okazało się kluczowych.
Benjamin Sesko wciąż dochodził do siebie po urazie goleni, który wcześniej zakończył jego poprzedni sezon. Amad Diallo doznał kontuzji kostki, która wykluczyła go z gry na siedem tygodni. Carrick stracił więc swoją pierwszą alternatywę w ataku, a Bryan Mbeumo musiał grać na prawym skrzydle.
Carrick postawił wtedy na Matheusa Cunhę, który lubi schodzić głęboko, zajmując przestrzenie, w których chętnie operuje kapitan Fernandes.
Taki ustawienie zneutralizowało atak United w dniu, w którym zespół wydawał się źle przygotowany na fizyczne wyzwanie ze strony rywala zmotywowanego powrotem do Premier League po długiej przerwie.
Jan Aage Fjortoft, były napastnik reprezentacji Norwegii i Middlesbrough, który w norweskiej stacji Viaplay pełnił rolę prowadzącego wywiady, stwierdził, że United zabrakło pasji. Carrick nazwał to „niedorzecznym”.
„To tylko jeden mecz” – powiedział Carrick dziennikarzom po spotkaniu.
W następnym tygodniu United przegrywali z Ipswich, kolejnym beniaminkiem. Dopiero błąd Marcelino Nuneza na własnej połowie pozwolił Cunhy podać do Fernandesa, który wyrównał niezasłużenie. Fernandes, świeżo koronowany na najlepszego piłkarza sezonu 2025/26 według PFA, zdobył potem hat-tricka w wygranym 5:2 meczu.
Od tamtej pory United nie wygrali w Premier League.
Potem przyszedł wyjazd na Everton. Dwukrotnie prowadzili, a za drugim razem gola strzelił Sesko na dwie minuty przed końcem, po wejściu z ławki. W doliczonym czasie gry Ainsley Maitland-Niles huknął z dystansu i wyrównał dla gospodarzy.
Na pytanie, jak pewny jest, że jego zespół zareaguje na słaby początek sezonu, Carrick odparł ostro: „Nie jest aż tak źle”.
Problemy z formą fizyczną wracały raz za razem. United fatalnie radzili sobie z Manchesterem City, który w pierwszej połowie grał w osłabieniu w dziesiątkę, a mimo to zdobył gola po trafieniu Erlinga Haalanda, które szef sędziów Howard Webb później przyznał, że nie powinno zostać uznane.
Żale Carricka po tym meczu były uzasadnione, ale przysłaniały słabą grę jego zespołu.
Po prowadzeniu 2:0 już w 10. minucie z Brighton w Pucharze Ligi United zostali pokonani, gdy w czasie czterech minut drugiej połowy stracili dwa gole. Sztab szkoleniowy Carricka, chwalony jeszcze kilka miesięcy wcześniej, nie znalazł odpowiedzi.
Szkoleniowiec uznał, że wyrównujący gol Cunhy w doliczonym czasie z Fulham, który zaczął mecz na ostatnim miejscu, jest pozytywem, na którym można budować. Tuż po przerwie na reprezentację United zremisowali jednak kolejny mecz, tracąc gola w doliczonym czasie z wypadającym z formy Tottenhamem, który grał w dziesiątkę.
Błędna spirala spadkowa wymykała się spod kontroli.
Martinez odpowiadał za gola dla Spurs, co sprawia, że jego wystąpienie po porażce 0:2 w Lidze Mistrzów z Atletico Madryt wydaje się jeszcze bardziej zaskakujące.
Argentyński obrońca skrytykował letnią politykę transferową United i obarczył winą „dyrektora technicznego”, czyli Wilcoxa.
Do czasu tej wypowiedzi Sesko i lewy obrońca Luke Shaw byli kontuzjowani. Marcus Rashford od dawna nie grał. Rotacje na lewej obronie doprowadziły do tego, że Carrick wystawił w tej roli pięciu różnych zawodników.
Po straconym golu w pierwszej minucie z Atletico Como strzeliło dwa gole w ciągu pierwszych dwóch kwadransów i wygrało 4:1. Po meczu Fernandes skrytykował taktykę Carricka.
Został odsunięty od składu na mecz z Bournemouth, ale wrócił jako kapitan w Londynie na Chelsea.
Kontuzje i słaba polityka transferowa
Sesko zagrał w dwóch meczach w tym sezonie i strzelił dwa gole.
Nie ma wątpliwości, że Carrick popełniał błędy. Mecz z Hull, który wyznaczył ton tego sezonu, był nie do wytłumaczenia.
Warto jednak zastanowić się, na ile zawiodły go działy rekrutacji.
Źródło bliskie jednemu z zawodników zwróciło uwagę, że tak duża uwaga poświęcona środkowi pola doprowadziła do przesunięcia Fernandesa z pozycji centralnej, w której błyszczał w drugiej połowie poprzedniego sezonu.
Odejście Casemiro wymagało wydania dużych pieniędzy na zastępcę. Po nieudanych próbach pozyskania Elliota Andersona z Nottingham Forest i Mateusa Fernandesa z West Hamu transfer Carlosa Baleby z Brighton za 70 milionów funtów sfinalizowano dopiero 25 sierpnia.
Wcześniejsza kontuzja kostki sprawiła, że Baleba zadebiutował dopiero 10 października. Po zaledwie pięciu startach jest teraz wyłączony z gry na dłuższy czas z powodu urazu ścięgna podkolanowego.
Tielemans przyszedł z Aston Villi za 35 milionów funtów, a Andrey Santos z Chelsea w transakcji, która może ostatecznie kosztować 50 milionów. Tielemans strzelił pierwszego gola w emocjonującym meczu z Villą. Santos siedzi natomiast na ławce, a w lidze wystąpił w czterech meczach od pierwszej minuty.
Tymczasem oczywiste problemy w kadrze Carricka pozostały bez rozwiązania.
Shaw grał we wszystkich ligowych meczach w poprzednim sezonie, ale był to wyjątek w karierze naznaczonej urazami. Potrzebna była wyraźna rywalizacja na tej pozycji. Zamiast tego United wycofali się, licząc, że latem przyszłego roku uda się pozyskać Lewisa Halla z Newcastle.
Obrona United w pierwszym domowym meczu sezonu była taka sama jak w pierwszym domowym meczu pod wodzą ten Haga w 2022 roku. W tym sezonie stracili 30 goli, najwięcej spośród wszystkich drużyn w pięciu najlepszych ligach Europy, nie licząc Lens.
W ataku Sesko zakończył poprzedni sezon z urazem i do zamknięcia okna transferowego zaliczył tylko dwa występy z ławki. Carrick przyznał później, że będzie nieobecny przez „długi czas”, prawdopodobnie co najmniej do stycznia.
Koniec
Piłkarze United zostali wygwizdani przez własnych kibiców podczas schodzenia do szatni po porażce 0:3 u siebie z Bournemouth.
Carrick został zapytany o możliwość kolejnych wzmocnień po przyjściu Tielemansa i Santosa podczas klubowego obozu przygotowawczego 13 sierpnia.
„Chcemy więcej, potrzebujemy więcej” – odpowiedział.
Jak na kogoś tak spokojnego i opanowanego, była to stanowcza prośba o działanie skierowane do osób decyzyjnych. Według dobrze poinformowanych źródeł Carrick dobrze widział luki w kadrze i spodziewał się czegoś więcej niż jednego nowego zawodnika.
Kilka tygodni przed tą wypowiedzią inne źródło z klubu powiedziało BBC Sport, że United powinni zostać ocenieni po zamknięciu okna transferowego.
Z dzisiejszej perspektywy ta ocena musiałaby być negatywna.
Inne źródła w United bronią jednak strategii transferowej, twierdząc, że łatwo być mądrym po fakcie, a na koniec poprzedniego sezonu Kobbie Mainoo był jedyną klasyczną opcją na środku pola.
Podkreśla się też, że kadra United jest w stanie zakończyć sezon w strefie Ligi Mistrzów.
Ponad ćwierć sezonu za nimi, wciąż są daleko od tego celu.
Carrick zapłacił za to cenę, tracąc posadę po niespełna sześciu miesiącach dwuletniego kontraktu, który podpisał w maju.
Mauricio Pochettino wydaje się najbardziej prawdopodobnym następcą. Berrada i Wilcox liczą, że jego zatrudnienie przyniesie spokój po kolejnym okresie chaosu.