
Liverpool nie wygrali na Anfield z Manchesterem United w żadnym z trzech ostatnich spotkań rozgrywanych u siebie, a w niedzielę znów zmierzą się z tym rywalem na własnym stadionie. Dla Andoniego Iraoli i nowego trenera United Mauricio Pochettino będzie to pierwsze wspólne starcie obu drużyn w tej rywalizacji.
Gdy United przyjeżdżali na Anfield w marcu 2023 roku, były kapitan klubu Gary Neville był pewien zwycięstwa. „Nie jestem zdenerwowany” – mówił Sky Sports. „Nigdy nie czułem się tak spokojnie, przyjeżdżając tutaj, odkąd od dziewięciu lat kibicuję Manchesterowi United”.
Jego przekonanie wynikało z formy drużyny. United przegrali tylko jeden z ostatnich 13 meczów Premier League i pod wodzą Erika ten Haga awansowali na trzecie miejsce w tabeli. Liverpool byli natomiast na szóstej pozycji i tracili dystans w walce o kwalifikację do Ligi Mistrzów.
Wynik zaskoczył wszystkich. Liverpool rozbili United 7:0, co jest najwyższym zwycięstwem w historii tego pojedynku. Mecz pokazał, że Anfield w najlepszym wydaniu potrafi wynieść Liverpool na szczyt, niezależnie od formy rywali.
Od tamtego pamiętnego triumfu minęły trzy lata, a Liverpool nie zdołali pokonać United u siebie w żadnej z trzech prób. W grudniu 2023 roku drużyna Kloppa przegrała szansę na objęcie prowadzenia w tabeli, remisując 0:0 z rywalem, który był wtedy w kryzysie. Punkty znów podzielono w kolejnym sezonie, gdy Amad Diallo w doliczonym czasie gry strzelił gola na 2:2, przerywając serię trzech kolejnych porażek United. W poprzednim sezonie Ruben Amorim poszedł krok dalej: jego zespół pokonał 2:1 mistrzów Premier League prowadzonych przez Arne Slota i po prawie dekadzie zdobył na Anfield pierwsze zwycięstwo.
W niedzielę Liverpool zagrają z dawnym rywalem, a dla Iraoli i Pochettino będzie to pierwsze zetknięcie z tym meczem. United są w strefie spadkowej (18. miejsce) i niedawno zwolnili Michaela Carricka, dlatego to Liverpool, zajmujący czwartą pozycję i walczący o europejskie puchary, powinni czuć się pewniej. Muszą jednak szybko poprawić grę na swoim stadionie, jeśli chcą obudzić swój sezon.
Fatalny bilans na Anfield trwa dłużej niż jeden sezon
Liverpool nie są jedynym zespołem, który w ostatnim czasie radził sobie na Anfield dobrze. W tym sezonie tylko ostatni w tabeli Crystal Palace i 16. Nottingham Forest zdobyli u siebie mniej punktów niż Liverpool.
Drużyna Iraoli wygrała tylko jeden z pięciu domowych meczów ligowych, dwa razy remisując i dwa razy przegrywając. Taki sam bilans u siebie ma United.
Tym bardziej zaskakuje, że Liverpool mają najlepszy wyjazdowy bilans w najwyższej klasie rozgrywkowej: cztery zwycięstwa i jeden remis w pięciu meczach na wyjeździe. Mimo reputacji Anfield jako jednego z najtrudniejszych terenów w Europie dla gości, to właśnie słaba gra u siebie uniemożliwia Liverpool stanie się prawdziwym kandydatem do mistrzostwa.
Trudności Czerwonych można jednak częściowo wytłumaczyć. W meczach z Manchesterem City i Arsenalem Iraola był poszkodowany przez kontrowersyjne decyzje sędziów.
Przeciwko City Gravenberch został kontrowersyjnie wyrzucony z boiska za dwie żółte kartki, co przyczyniło się do porażki. Z kolei Panel Kluczowych Incydentów Meczowych (KMI) Premier League uznał, że w porażce 0:1 z Arsenalem Liverpool powinni dostać rzut karny za pociągnięcie za koszulkę Alexandra Isaka. Panel stwierdził też we wrześniu, że Forest nie powinni dostać rzutu karnego w zremisowanym 2:2 meczu na Anfield w poprzednim miesiącu.
Nie zmienia to faktu, że sam Liverpool nie zagrali wystarczająco dobrze. W meczu z Arsenalem drużyna Iraoli nie oddała ani jednego celnego strzału, po raz pierwszy od 442 ligowych meczów na Anfield. We wrześniowym remisie 0:0 z Fulham Liverpool byli bez pomysłu i ociężali, choć rywal nie zdobył jeszcze w lidze ani jednego punktu.
Podobnie wyglądał poprzedni sezon, w którym Liverpool nie wygrali 47 procent domowych meczów, zwyciężając tylko 10 razy w 19 spotkaniach. Słabą grę pogłębiły transfery Floriana Wirtza i Alexandra Isaka, którzy nie spełnili oczekiwań. Kibice często chcieli od nowych gwiazd zobaczyć znacznie więcej.
Premier League staje się coraz bardziej wyrównana, a nawet zespoły z dolnej części tabeli mają finansowe możliwości, by sprowadzać wybitnych zawodników. Dlatego niemal każdy mecz wymaga określonego poziomu gry. W ostatnim czasie Liverpool zbyt często go nie osiągali.
Tragedia i jej cień nad sezonem
Trudno wskazać jedną przyczynę problemów Czerwonych, ale wydarzenia z lata 2025 roku, gdy napastnik Diogo Jota i jego brat André Silva zginęli w wypadku samochodowym, rzucają cień na cały sezon.
Na poziomie emocjonalnym dyskutowano o tym, że kibice co meczu na Anfield śpiewali piosenkę Joty w 20. minucie i jaki wpływ miało to na jego byłych kolegów z drużyny. Bardziej przyziemnie tragedia wpłynęła na przygotowania do sezonu, przez co kilku zawodników miało problemy z kondycją, szczególnie w końcówkach meczów, gdy drużyna potrzebowała gola.
„Trudno wskazać jeden decydujący powód, dla którego forma Liverpoolu na Anfield w 2026 roku jest tak słaba, jak nie była od co najmniej dekady, ale jej źródeł można szukać na początku poprzedniego sezonu” – mówi Paul Gorst, korespondent Liverpool Echo w Liverpoolu, w rozmowie z ESPN.
„Arne Slot prowadził do sezonu 2025/26 osłabioną, pogrążoną w żałobie drużynę mistrzów Premier League, po znacznych zmianach w składzie i z kilkoma nowymi zawodnikami. Gdy wyniki i gra zaczęły się pogarszać od końca września, na trybunach zrobiło się cicho. Styl Slota stał się jednotorowy i przeciętny”.
„Zespół, który był mocno osłabiony psychicznie i – jak sam przyznał Andy Robertson, były obrońca Liverpoolu – w tamtym czasie nie miał ochoty na piłkę, zabrakło mu pomysłów i nie potrafił dać kibicom tego impulsu, który potrafi pociągnąć ich na trybuny”.
W całym 2026 roku Liverpool wygrali na Anfield tylko pięć z 15 ligowych meczów, a trzy przegrali. Odbiega to znacznie od imponującej serii, jaką Czerwoni notowali przez długi czas pod wodzą Kloppa. Jego drużyna w latach 2017–2021 przez 68 kolejnych meczów ligowych na własnym stadionie nie przegrała, co jest klubowym rekordem.
W tej serii mieściło się 18 kolejnych domowych zwycięstw, co pokazuje, jak mocną twierdzą może być Anfield, gdy Liverpool grają na najwyższym poziomie. Obecnie jednak taki stan rzeczy wydaje się bardzo odległy.
„Ta atmosfera, którą możemy stworzyć, jest wyjątkowa”
Budowanie aury niepokonanej twierdzy nie dzieje się z dnia na dzień. Po pierwszej porażce jako trener Liverpoolu, w listopadzie 2015 roku z Palace, Klopp podkreślał, jak ważni są kibice na Anfield w odwracaniu losów drużyny.
„Po golu Palace w 82. minucie, na dwanaście minut przed końcem, widziałem, jak wielu ludzi opuszcza stadion” – mówił. „Czułem się w tym momencie dość samotnie. To my decydujemy, kiedy coś się kończy. Między 82. a 94. minutą można strzelić osiem goli, jeśli się chce”.
W ciągu kolejnych dziewięciu lat kibice przyjęli tę mentalność i, by użyć jednego z najsłynniejszych powiedzeń Kloppa, z „niedowiarków” stali się „wierzącymi”. Teraz Iraola i jego zespół muszą zabrać kibiców w podobną podróż.
W poprzednim sezonie Liverpool nie raz odczuli gniew własnej publiczności. Był to fatalny okres dla Slota, który jako trener mistrzowskiej drużyny stracił zaufanie, gdy jego zespół zbyt często prezentował bezbarwną grę na Anfield.
Najlepsze zespoły wiedzą, że zwycięstwo to uzależnienie. W sporcie, w którym liczą się niewielkie różnice, nawet podświadoma akceptacja przeciętności może mieć duże konsekwencje.
„W poprzednim sezonie Fortress Anfield zaczęła się kruszyć, a goście coraz częściej wierzyli, że mogą tu wywalczyć wynik” – dodaje Gorst. „Wszystkie trzy beniaminki wyjechały stąd z punktem, a reputacja tego stadionu jako groźnego terenu dla przyjezdnych mocno ucierpiała”.
Gravenberch po porażce z Chelsea 1:1 w maju, po której piłkarze Liverpoolu zostali wygwizdani przez kibiców, mówił w rozmowie z TNT Sports: „Potrzebujemy ich za plecami. Okej, nie wygraliśmy, ale nie uważam, że zasłużyliśmy na taką reakcję. Kibice muszą być z nami przez pełne 90 minut, bo gdy byli z nami w drugiej połowie, świetnie pressowaliśmy. Potrzebujemy ich. Mam nadzieję, że tak nie zrobią ponownie”.
Słowa Gravenbcha pokazują, jak ważna jest synergia utracona między tym, co legendarny były szkoleniowiec Liverpoolu Bill Shankly nazywał „świętą trójcą”: zawodnikami, trenerem i kibicami. Na początku tego sezonu, mimo różnych wyników, widać jednak oznaki powrotu tej jedności.
W Lidze Mistrzów Anfield miał swój udział w wysokich zwycięstwach Liverpoolu nad Atlético Madryt (2:1) i Villarreal (4:3). W meczu z Villarreal Czerwoni odrobili stratę 0:2 i wygrali po raz pierwszy od ponad czterech lat w jakichkolwiek rozgrywkach po odrobieniu dwubramkowej straty.
Atmosfera na Anfield pomogła też drużynie w październikowym zwycięstwie 2:0 z Brighton & Hove Albion oraz w spotkaniu czwartej rundy Carabao Cup z Chelsea kilka dni później.
„Nie chodzi tylko o wygrywanie” – powiedział Iraola po tych dwóch zwycięstwach. „Szczególnie na Anfield każdy czuje, kiedy drużyna idzie na całość. Gdy wszyscy dają z siebie wszystko i każdy się stara, nasi kibice są przy drużynie. Nawet kiedy zaczęliśmy przegrywać w ostatnich meczach, byli z nami i bardzo nam pomogli”.
„Ostatnio z Chelsea atmosfera była naprawdę świetna. Dobrze jest odpocząć i czuć takie rzeczy u siebie, bo mamy dużą przewagę nad innymi drużynami. Ta atmosfera, którą możemy stworzyć, jest wyjątkowa”.
Iraola z pewnością liczy na to, że kibice w niedzielę znów stworzą tę wyjątkową atmosferę. United przyjeżdżają na mecz poranieni, nie wygrywając żadnego z ostatnich ośmiu ligowych spotkań, co jest najgorszą serią w historii Premier League.
Zwycięstwo Liverpoolu w 2023 roku przypomina jednak, że forma nie zawsze ma znaczenie w meczach o tak dużą stawkę.
Iraola i kilku jego zawodników wciąż czekają na swój pierwszy wielki moment na Anfield. Nie ma lepszej okazji, by go przeżyć, niż mecz z najbardziej zaciekłym rywalem Liverpoolu w ten weekend.