Manchester United, klub z 20 tytułami mistrza Anglii i trzema Pucharami Europy, przed przerwą na mecze reprezentacji zajmuje miejsce tuż nad strefą spadkową, zaledwie punkt nad dnem tabeli Premier League.
Ten klub, którego najniższa lokata od 22 lat to trzecie miejsce, nie zakończył sezonu wyżej niż na trzeciej pozycji od pół dekady. Obecnie plasuje się na 18. miejscu i prowadzi niemal poważne rozmowy o możliwym spadku do Championship. Kibice często mówią o zespole, w którym aż 15 zawodników kosztowało co najmniej 50 milionów dolarów każdy, a mimo to drużyna wygląda, jakby nie potrafiła wygrać 90 minut na boisku Premier League.
W sobotnim meczu na własnym stadionie Manchester United dwukrotnie odrabiał straty dwóch goli i wywalczył punkt w starciu z innym klubem Ligi Mistrzów. Mimo to na twarzach piłkarzy nie było widać radości. To poważny problem, zwłaszcza po zwycięstwie z AS Romą w Lidze Mistrzów, które również wymagało odwrócenia losów meczu.
Drużyna wydaje się nie wiedzieć, jak reagować na pozytywne momenty. Zawodnicy zachowują się, jakby bali się cieszyć, a ich postawa przypomina stan ciągłej walki lub ucieczki. Nigdy nie udaje im się w pełni odetchnąć i odpuścić.
Carrick to sympatyczny szkoleniowiec, legenda klubu z czasów gry, ale wyraźnie przerasta go to zadanie. Kibice nie potrafią zdecydować, kogo bardziej nie lubią: władze klubu, które postawiły go na stanowisku pierwszego trenera, czy piłkarzy, którzy zostawiają go samego na boisku.
Od czasu odejścia sir Alexa Fergusona klub zatrudniał szereg szkoleniowców, którzy razem tworzyliby jeden z najchętniej słuchanych podcastów. Dwaj z jego poprzednich trenerów prowadzą obecnie Real Madryt na szczycie tabeli Ligi Mistrzów oraz AC Milan w walce o mistrzostwo Serie A. Kolejny z byłych szkoleniowców walczy z innym klubem Premier League o miejsce w czołowej czwórce.
Liczby, które pokazują problem z mentalnością
Statystyki Manchesteru United budzą zdziwienie, bo niektóre z nich nie pasują do tego, co widać na boisku w tym sezonie. Przed weekendem klub zajmował następujące miejsca w Premier League w kategoriach związanych z grą z piłką:
- Próby strzeleckie: 1. miejsce, z przewagą aż 15 prób
- Gole po stałych fragmentach gry: 20. miejsce
- Stracone gole po stałych fragmentach gry: 19. miejsce
- Procent wygranych pojedynków na ziemi: 10. miejsce
- Procent wygranych pojedynków powietrznych: 12. miejsce
Takie dane mogłyby sugerować pechową drużynę, która marnuje okazje. Jednak wyniki w obronie i w grze fizycznej są słabe, i to na poziomie drużyny z 19. miejsca w tabeli. Problem Manchesteru United tkwi więc przede wszystkim w głowach zawodników. Ten skład stać na walkę o czołową czwórkę, a przez większość meczów gra jak zespół ze środka tabeli.
Sam poziom środka tabeli byłby już poważnym problemem dla trenera, ale United zjechał do strefy spadkowej przez kosztowne błędy, brak koncentracji i niedostateczne zaangażowanie w każdą minutę meczu. Drużyna traci bramki w dziwnych momentach i w sytuacjach, których dałoby się uniknąć. Zawodnicy wyłączają się jak przepalony bezpiecznik.
Jeśli Jurgen Klopp miał w Liverpoolu swoich „Mentality Monsters”, to Carrick ma w Manchesterze United swoje „Melancholic Messes”. Ta drużyna wydaje się nie radzić sobie z presją największego klubu świata, a wyniki są po prostu nie do przyjęcia. Odpowiedni wysiłek to absolutne minimum, którego obecnie brakuje.
Tym bardziej bolesne jest to, że Carrick w poprzednim sezonie uporządkował zespół po Rubenie Amorimie i doprowadził go do trzeciego miejsca w tabeli. Od tamtego składu odszedł jednak niemal każdy ważniejszy zawodnik, z wyjątkiem Casemiro. Klub sprowadził trzech piłkarzy, by zastąpić Brazylijczyka, ale po dziesięciu meczach sytuacja w środku pola pozostaje niepewna i momentami wygląda wręcz beznadziejnie.
Carrick nie jest trenerem na dłuższą metę, a brakuje mu taktycznego doświadczenia i wiedzy menedżerskiej, by wyprowadzić ten zespół do czołowej czwórki. Trzeba jednak uczciwie przyznać, że nie odrzucił tej pracy i że były powody, by liczyć na jego nowe umiejętności. Nie zamierza też odejść z klubu, który tak bardzo kocha. Jest uwięziony w tej sytuacji, a skoro klub zdecydował się powierzyć mu stanowisko na stałe, teraz musi z nim wytrwać.
Niezależnie od tego, czy Manchester United rozstanie się z nim podczas przerwy na mecze reprezentacji, czy pozwoli mu dokończyć sezon do stycznia, klub musi znaleźć skuteczne rozwiązania dla obecnej drużyny. Odrobienie dwukrotnie straty dwóch goli to godna podziwu walka, ale większość klubów świętowałaby taki moment jak sukces. Ten zespół wygląda tak, jakby szykował się na kolejną stratę dwóch goli. Gdzie zatem skończy sezon? Czy dziś wzięliby ósme miejsce?