Manchester United trailali z Aston Villą o dwa gole już po 3 minutach i 40 sekundach, co jest najwcześniejszym momentem, w którym drużyna z Old Trafford przegrywała 0:2 w Premier League. Mimo to w niedzielne popołudnie na Old Trafford padło osiem goli, a mecz od razu stał się nowym klasykiem ligi.
Spotkanie nie przesądzi o sezonie żadnej z drużyn, ale jeszcze długo będzie wspominane. Był to dopiero 29. raz w historii Premier League, kiedy obie drużyny strzeliły po cztery gole w jednym meczu.
To nie pierwszy raz, gdy United biorą udział w spotkaniu z dużą liczbą bramek. W grudniu ubiegłego roku Czerwone Diabły musiały zadowolić się podziałem punktów w meczu z Bournemouth, w którym padło osiem goli. Z kolei w ostatnim meczu sir Alexa Fergusona w roli trenera United, w maju 2013 roku, zremisowali 5:5 z West Bromem na The Hawthorns.
Gdzie zatem niedzielny mecz plasuje się wśród innych niezwykłych spotkań, jakie oglądaliśmy na przestrzeni lat? Oto kilka z nich.
Liverpool 4:3 Newcastle (3 kwietnia 1996)
Ten wynik miał duży wpływ na losy walki o tytuł, który ostatecznie wywalczyło Manchester United. Newcastle, mające na szczycie tabeli aż 10 punktów przewagi, straciło szanse na mistrzostwo po tym, jak w doliczonym czasie gry przegrało na Anfield, mimo że dwukrotnie prowadziło.
Manchester City 3:2 QPR (13 maja 2012)
Późne zwycięskie trafienie Sergio Agüero dało najbardziej dramatyczne zakończenie walki o mistrzostwo Premier League. W niezwykłym finale sezonu 2011/12 Manchester City dwukrotnie trafił w doliczonym czasie gry i pokonał Queens Park Rangers w ostatniej kolejce, zdobywając pierwsze mistrzostwo po 44 latach. Gol Agüero zapewnił City tytuł przed Manchesterem United, który wygrał tego dnia swój mecz, dzięki lepszemu bilansowi bramek.
Liverpool 4:4 Arsenal (21 kwietnia 2009)
Na Anfield Andrey Arshavin rozegrał najlepszy wieczór w barwach Arsenalu. Rosjanin zdobył wszystkie cztery gole dla Kanonierów, zadając poważny cios aspiracjom mistrzowskim Liverpoolu.
Manchester United 4:4 Aston Villa
United wydawali się przegrani dwukrotnie: najpierw przegrywali 0:2, a potem 2:4 na Old Trafford z zespołem, który wygrał Ligę Europy. Późne trafienia rezerwowych Joshui Zirkzeego i Patricka Dorgu, zdobyte głęboko w doliczonym czasie gry, uratowały nie tylko punkt, ale prawdopodobnie także posadę trenera Michaela Carricka.
Newcastle 4:4 Arsenal (5 lutego 2011)
Arsenal prowadził 4:0 już do przerwy i wydawał się pewny swego w pościgu za liderem tabeli, Manchesterem United. Później Abou Diaby zobaczył czerwoną kartkę, a Newcastle wykonało niezwykły zryw i wywalczyło nieprawdopodobny remis. Decydujące okazało się potężne uderzenie Cheicka Tiote w 87. minucie.
Newcastle 5:0 Manchester United (20 października 1996)
Manchester United pokonał Newcastle w poprzednim sezonie w walce o tytuł, więc to zwycięstwo smakowało jak rewanż dla Kevina Keegana i jego zawodników. Kilka tygodni wcześniej Newcastle przegrało też na Wembley z drużyną sir Alexa Fergusona 0:4 w Tarczy Dobroczynności. Philippe Albert zakończył pokaz ładnym lobem.
Tottenham 3:5 Manchester United (29 września 2001)
Manchester United odrobił straty z 0:3 do przerwy i rozbił Tottenham na White Hart Lane. Dla gospodarzy trafiali Dean Richards, Les Ferdinand i Christian Ziege, a odmieniony zespół gości odpowiedział golami Andy’ego Cole’a, Laurenta Blanca, Ruuda van Nistelrooya, Juana Sebastiána Veróna i Davida Beckhama.
Manchester United 4:3 Manchester City (21 września 2009)
Decydujący cios w klasycznym derby na Old Trafford zadał w doliczonym czasie gry Michael Owen. Ferguson po golu wpadł w wir spontanicznego tańca wzdłuż linii bocznej, a trener City Mark Hughes, którego drużyna trzykrotnie odrabiała straty, pytał, dlaczego mecz trwał sześć minut doliczonego czasu zamiast czterech.
Leeds 4:3 Liverpool (4 listopada 2000)
Liverpool prowadził 2:0 już we wczesnej fazie meczu po golach Samiego Hyypii i Christiana Ziegego. Mark Viduka strzelił jednak dwa gole tuż przed i tuż po przerwie, doprowadzając Leeds do wyrównania. Vladimir Smicer przywrócił Liverpoolowi prowadzenie, ale dwa trafienia Vidukiego w ciągu trzech minut dały gospodarzom niewiarygodne zwycięstwo. Viduka zdobył wszystkie cztery bramki dla Leeds.
Crystal Palace 3:3 Liverpool (5 maja 2014)
Liverpool walczący o tytuł przegrał na Anfield z Chelsea, ale wydawał się gotów wrócić do wyścigu, gdy prowadził 3:0 na Selhurst Park. W chaotycznych ostatnich 11 minutach stracił jednak tę przewagę. Luis Suárez po końcowym gwizdku płakał. Manchester City ostatecznie wygrał ligę o dwa punkty.
Arsenal 3:2 Manchester United (9 listopada 1997)
Kolejne spotkanie Arsenalu z Manchesterem United obfitujące w emocje. Na ciasnym boisku Highbury Kanonierzy prowadzili 2:0 po golach Nicolasa Anelki i Patricka Vieiry, ale mistrzowie wyrównali dzięki dwóm trafieniom Teddy’ego Sheringhama. W sezonie, w którym drużyna Arsene’a Wengera miała odebrać tytuł Manchesterowi, zwycięskiego gola strzelił David Platt.
Arsenal 2:4 Manchester United (1 lutego 2005)
Ten mecz najbardziej zapamiętano dzięki gorącej wymianie zdań między kapitanami, Patrickiem Vieirą i Royem Keane’em, w tunelu przed spotkaniem. Same 90 minut było jednak równie emocjonujące. Vieira otworzył wynik dla Arsenalu, zanim gospodarze zostali dogonieni po samobóju Ashleya Cole’a. Dennis Bergkamp ponownie dał prowadzenie Kanonierom, ale dwa gole młodego Cristiano Ronaldo i efektowne uderzenie Johna O’Shei pozbawiły drużynę Wengera złudzeń.
Chelsea 2:2 Tottenham (2 maja 2016)
Mecz ważny przede wszystkim dla drużyny, która w nim nie grała. Tego dnia Leicester City zostało mistrzem Anglii, co na zawsze zapisze się w historii futbolu. Dwa gole w pierwszej połowie strzelili Harry Kane i Son Heung-min, dając Tottenhamowi nadzieję na dogonienie Lisów. Gary Cahill i Eden Hazard wyrównali jednak wynik, co rozpoczęło świętowanie Jamiego Vardy’ego i jego kolegów z drużyny. W drugiej połowie emocje wzięły górę, a spotkanie przeszło do historii jako „Bitwa o Most”.
Manchester United 4:4 Bournemouth (grudzień 2025)
Manchester United i Bournemouth zagrali na Old Trafford kolejny prawdziwy klasyk Premier League. Gospodarze prowadzili trzykrotnie i wydawało im się, że wygrali, gdy w ciągu 129 sekund zamienili stan 2:3 na 4:3. Jednak Eli Junior Kroupi trafił w 84. minucie i ponownie postawił drużynę Rubena Amorima w trudnej sytuacji, a obie ekipy musiały podzielić się punktami.